Porządek nabożeństw

Niedziela i święta:
8:00 | 11:30 | 17:00

Święta zniesione:
8:00 | 18:00(lato) | 17:00(zima)

Dni powszednie:
7:30 | 18:00(lato) | 17:00(zima)

Kaplica w Głodnie
Niedziela i święta: 10:00
Święta zniesione: 16:30(lato) | 15:30(zima)

Kaplica w Szczepidle
Niedziela i święta: 10:00
Święta zniesione: 16:30(lato) | 15:30(zima)

 
 

16. października przypadła 42. rocznica wyboru kardynała Karola Wojtyły na papieża. Nasza wspólnota parafialna uczciła tę ważną dla Polaków rocznicę uroczystą mszą świętą pod przewodnictwem księdza Proboszcza. Piękną homilię ze świadectwem osobistego spotkania z Ojcem Świętym i rodzinnymi wspomnieniami wygłosił ksiądz Grzegorz. Na zakończenie Eucharystii ksiądz Proboszcz poświęcił obraz św. Jana Pawła II. Modlitwę różańcową i rozważania poprowadził nasz chór parafialny. Z serca dziękujemy wszystkim, którzy przez swą obecność i zaangażowanie przywoływali orędownictwa naszego Świętego. Poniżej umieszczamy rozważania różańcowe przygotowane przez ks. Marcina.

Wstęp

Życie chrześcijanina tak jak życie naszego Mistrza składa się z tajemnic radosnych, światła, bolesnych i chwalebnych. W każdy piątek Kościół rozważa tajemnice bolesne różańca świętego. Każdy, kto chce być uczniem Chrystusa, powinien wziąć krzyż i pójść za Nim. Przykładem dźwigania krzyża w całym życiu i posłudze jest dla nas św. Jan Paweł II. Zechciejmy przyjrzeć się dziś tajemnicom bolesnym w Jego życiu i wraz z naszymi bolączkami zjednoczmy je z cierpieniami Chrystusa.

 

I – modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

            Ogrójec uczy nas zawierzenia Bogu i pokornego przyjęcia Jego woli – „nie jak ja chcę, ale jak Ty chcesz niech się stanie”.

Gdy przyszły papież w wieku 9 lat stracił matkę, ojciec zabrał go po pogrzebie do Kalwarii Zebrzydowskiej i klęcząc przed wizerunkiem Matki Bożej powiedział: „Ona teraz będzie twoją Matką”. I była. Prowadziła, strzegła, dodawała otuchy i uczyła wciąż powtarzać Bogu: „Niech mi się stanie według słowa Twego”. A podczas ostatniej pielgrzymki do ojczyzny Ojciec Święty powiedział w Kalwarii Zebrzydowskiej: „Tobie oddaję wszystkie owoce mego życia i posługi; Tobie zawierzam losy Kościoła; Tobie polecam mój naród; Tobie ufam i Tobie raz jeszcze wyznaję: Totus Tuus, Maria! Totus Tuus!

Święty Janie Pawle II, uproś nam przez serce Maryi łaskę całkowitego zawierzenia i posłuszeństwa woli Bożej.

 

II – biczowanie

            Był 13. maja 1981 roku. Jan Paweł II przejeżdżał pośród wiernych na placu św. Piotra, pozdrawiał, błogosławił, zdążył jeszcze ucałować dziecko i oddać je mamie, gdy zaczęło się biczowanie – kule zamachowca przeszyły ciało papieża, a biel sutanny pokryła purpura krwi.

            Gdy później Ojciec Święty spotkał się w więzieniu z Ali Agcą usłyszał tylko jedno pytanie: „Dlaczego ty żyjesz?” W pytaniu tym kryło się coś ważniejszego: „Dlaczego Ty wciąż głosisz prawdę, wciąż trwasz przy Bogu?! Nie po to przecież do ciebie strzelałem!”

            Święty Janie Pawle II, uproś nam przez serce Maryi łaskę mężnego trwania przy Bogu nawet za cenę najwyższej ofiary z siebie.

 

III – cierniem ukoronowanie

            Koroną cierniową w życiu św. Jana Pawła II było podważanie papieskiego autorytetu i odrzucanie głoszonej prawdy.

            W 1996 roku podczas obchodów 1500-lecia chrztu Francji papież wołał: „Francjo, najstarsza córo Kościoła, co zrobiłaś ze swoim chrztem?” Jaka była odpowiedź Francuzów? Wielu z nich złożyło w swoich parafiach akt wystąpienia z Kościoła katolickiego. A gdy w 1991 roku papież uczył nas – Polaków Dekalogu i mądrego zagospodarowania dopiero co odzyskanej wolności mówił: „To jest moja matka, ta Ojczyzna! To są moi bracia i siostry! I zrozumcie, wy wszyscy, którzy lekkomyślnie podchodzicie do tych spraw, zrozumcie, że te sprawy nie mogą mnie nie obchodzić, nie mogą mnie nie boleć! Was też powinny boleć!” Czy wzięliśmy sobie te słowa do serca?

            Święty Janie Pawle II, uproś nam przez serce Maryi miłość do Kościoła i głoszonej przez niego ewangelicznej prawdy.

 

IV – droga krzyżowa

            Każda droga, także krzyżowa ma swój określony cel, punkt dojścia.

            Gdy św. Jan Paweł II był coraz starszy i słabszy, nie mógł już poruszać się samodzielnie, z coraz większym trudem wypełniał papieskie obowiązki, pojawiały się głosy, często płynące z troski, że może już czas zrezygnować, abdykować, oddać stery Kościoła komuś młodszemu i silniejszemu. Wbrew tym sugestiom nasz Święty dotarł do końca swej drogi krzyżowej, a ostatnim niemym błogosławieństwem z papieskiego okna i wtuleniem w krzyż w ostatni Wielki Piątek swej doczesności wygłosił swoje najważniejsze i najmocniejsze kazanie o tajemnicy cierpienia i umierania w Chrystusie.

            Święty Janie Pawle II, uproś nam przez serce Maryi siłę do dźwigania naszego krzyża aż do końca.

 

V – śmierć Pana Jezusa

            Była godzina 15, czternastego dnia miesiąca nisan, gdy nasz Pan umarł na krzyżu dla naszego zbawienia.

            Była godzina 21:37, drugiego kwietnia 2005 roku, gdy Jan Paweł II powrócił do Domu Ojca. Obecni przy łóżku Papieża zamarli w żalu, nikt nie mógł wydobyć z siebie słowa. Wtedy Kardynał Dziwisz podszedł do łóżka Papieża i zaintonował mocnym głosem z głębi serca hymn „Te Deum”: „Ciebie Boga wysławiamy, Tobie, Panu wieczna chwała. Ciebie Ojca, niebios bramy, Ciebie wielbi ziemia cała”. Jak to Te Deum? W takiej chwili? Tak, bo jesteśmy głęboko przekonani, że odszedł święty i wstawia się za nami, aby i dla nas śmierć była momentem wtulenia się w miłosierne ramiona Ojca niebieskiego.

            Święty Janie Pawle II, uproś nam przez serce Maryi łaskę, byśmy w każdej chwili życia byli gotowi stanąć przed Bożym Obliczem.

 

 
 

Kontakt

Parafia Rzymskokatolicka
pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Brzeźno, ul.Konińska 10
62-513 Krzymów